Marco Kunst’s nieuwste boek 'De bron' is een opvallende toevoeging aan de hedendaagse jeugdliteratuur. Op 12 januari 2026 verscheen dit avontuurlijke verhaal, bedoeld voor lezers vanaf circa 12 à 13 jaar, waarin klassieke mythologie en moderne verbeelding elkaar treffen in een queeste die even tijdloos als relevant aanvoelt.
Het verhaal volgt Nour , een meisje dat met haar ouders op een verlaten hoogvlakte in Turkije verblijft vanwege hun werk. In deze ruige, bijna buitenaardse omgeving ontmoet ze twee mysterieuze leeftijdsgenoten: Omar en Cansu. Wanneer Nour een grot binnengaat waar het tweetal woont, stuit ze op een oude, ernstig zieke vrouw genaamd Gaia – een personificatie van Moeder Aarde zelf. Gaia’s gezondheid faalt door de schade die de moderne wereld haar heeft toegebracht. Ze vraagt Nour om hulp: diep in de grot ligt een bron die haar levenskracht kan herstellen. Maar de weg ernaartoe blijkt verzadigd met onverwachte uitdagingen en ontmoetingen, waaronder confrontaties met figuren en symbolen uit oude mythes, van de Minotaurus tot de wereldboom Yggdrasil.
Deze mix van mythologie en moderne problematiek is wat De bron zijn grootste kracht geeft. Kunst gebruikt de queeste van Nour niet alleen als spannend avontuur, maar als metafoor voor de zoektocht naar betekenis in een wereld die zichzelf stuk lijkt te lopen. Gaia’s ziekte staat symbool voor onze eigen ecologische crisis, en de tocht door de grot reflecteert de innerlijke reis van de protagonist: vallen, opstaan, vertrouwen winnen en doorzetten, zelfs als het pad donker en beangstigend is.
Narratief gezien blinkt Kunst uit in beeldende en rijke belevingen. Zijn achtergrond in filosofie lijkt door in de manier waarop hij vragen over verantwoordelijkheid, verbondenheid met de natuur en de betekenis van mythes als levend erfgoed onderzoekt. In tegenstelling tot boeken die zich simpelweg bovenop mythologische motieven baseren, integreert Kunst deze klassieke elementen op een manier die organisch aanvoelt, alsof de mythen deel uitmaken van de wereld waarin Nour leeft.
Toch is dit geen zwaar, didactisch verhaal. De schrijfstijl blijft toegankelijk en spannend, met voldoende actie en mysterie om de aandacht van jongvolwassen lezers vast te houden. De dialogen zijn levendig en de interacties tussen de personages – vooral tussen Nour en Omar – voegen emotionele diepgang toe aan hun gezamenlijke missie. De queeste zelf heeft vaart, maar weet ook momenten van verstilling te creëren waarin de lezer kan reflecteren op de bredere thema’s.
Een ander pluspunt van deze uitgave zijn de illustraties van Djenné Fila, die het verhaal visueel verrijken en een extra laag van sfeer toevoegen. Haar beelden ondersteunen de tekst op een manier die zowel tijdloos als betoverend aanvoelt, waardoor de mythische dimensie van de queeste nog duidelijker wordt.
Toch kan het zijn dat sommige lezers – vooral die met een voorkeur voor straightforward avonturen zonder filosofische ondertonen – af en toe even moeten wennen aan de rijkere symboliek en thematische lagen. Maar juist deze complexiteit maakt De bron tot een verhaal dat lang kan blijven nazinderen.
Al met al is De bron een sterk, origineel en betekenisvol boek dat klassieke mythologie weet te verbinden met actuele vragen over identiteit en onze relatie met de wereld om ons heen. Het is een aanrader voor lezers die van avontuur houden en daarnaast willen nadenken over de grotere krachten die verhalen en mythes door de eeuwen heen levend houden.